MW-ORP-R-14 „Zbyszko” - okręt ratowniczy

ORP Zbyszko (R-14) – polski okręt ratowniczy projektu 5002, numer burtowy R-14. Okręt ten został zaprojektowany w Polsce i zbudowany w Stoczni w Ustce jako pierwszy z serii. Jego okrętem bliźniaczym jest ORP „Maćko”. Okręt służy w 3. Flotylli Okrętów.
------------------------------
klasa: okręt ratowniczy
projekt: 5002
służba w Polskiej Marynarce Wojennej: od 8 listopada 1991 roku do dzisiaj
wyporność: 375,14 t
długość: 34,5 m
szerokość: 8 m
zanurzenie: 2,86 m
napęd: silnik wysokoprężny Cegielski-Sulzer 6AL20/24D o mocy 550 kW (750 KM)
prędkość: 12 węzłów
zasięg: 3600 Mm
------------------------------
Historia
Okręt został zwodowany w stoczni w Ustce w 1990 roku, jako pierwszy z dwóch okrętów ratowniczych projektu 5002. W 2016 roku został zmodernizowany przez Stocznię Marynarki Wojennej. Zamontowano nowoczesny system LARS który składa się między innymi z wyciągarki i dzwonu nurkowego oraz zmodernizowano komory dekompresyjne. Na jednostce przeprowadzono także gruntowny remont silników i urządzeń nawigacyjnych.
Przeznaczenie okrętu
Okręt jest przeznaczony do wykonywania działań poszukiwawczo-ratowniczych, patrolowania wyznaczonych terenów, zabezpieczania procesu szkolenia nurków i płetwonurków oraz ściągania jednostek pływających z mielizny. Jest wyposażony w dwa działka wodne służące do walki z pożarem. Współpracuje z lotnictwem i innymi jednostkami nawodnymi w celu w poszukiwania i ewakuacji rozbitków. Współdziała w zakresie wspólnego szkolenia z jednostkami SAR. Zabezpiecza siły obrony przeciwminowej oraz załadunek i wyładunek techniki wojskowej. Grupa nurków wchodząca w skład załogi może prowadzić prace podwodne do 80 metrów.
-------------------------------------------------------
źródło: https://www.magnum-x.pl/artykul/metamorfoza-orp-zbyszko-i-orp-macko
Marynarka Wojenna dysponuje czterema okrętami ratowniczymi. Dwiema dużymi jednostkami polskiej produkcji projektu 570M typu Piast (ORP „Piast” i ORP „Lech”) oraz dwiema mniejszymi projektu B823M typu Zbyszko (ORP „Zbyszko” i ORP „Maćko”). Z uwagi na ich wiek, wymagały remontów, a także modernizacji, czyli dostosowania do współczesnych wymogów sił morskich.
Dwa z nich przeszły swoistą metamorfozę. Pierwszego z nich ORP Zbyszko remontowała i modernizowała Stocznia Remontowa „Nauta” S.A. w Gdyni, zaś drugiego Stocznia Marynarki Wojennej S.A. Obecnie obie jednostki, pachnące jeszcze farbą, przechodzą próby morskie.
ORP Zbyszko (R-14) i ORP Maćko (R-15) zbudowane zostały ćwierć wieku temu w Stoczni Ustka, z przeznaczeniem do zadań poszukiwawczo-ratowniczych, wykonywania zadań nurkowych oraz prowadzenia prac podwodnych. Ich głównym zadaniem jest ratowanie życia ludzkiego i mienia na morzu oraz prowadzenie prac podwodnych. W składzie dwudziestojednoosobowej załogi znajduje się grupa nurków, mogąca prowadzić wszelkie prace podwodne. Jednostki te mogą udzielać pomocy poszkodowanym w wypadkach na morzu, a w razie potrzeby mogą gasić pożar. W tym celu wyposażono je w dwa działka wodne oraz system pianotwórczy. Mogą też podać zasilanie w energię elektryczną jednostce pozbawionej własnego źródła energii, na skutek awarii (na czas przeprowadzenia niezbędnych prac przez specjalistów z okrętowej grupy ratowniczej). Ponadto mogą ściągać z mielizny i holować uszkodzone jednostki o wyporności maksymalnej do 1000 ton.
W okresie swej 25-letniej służby, Zbyszko i Maćko niejednokrotnie zabezpieczał pod względem medycznym, nurkowym i ratowniczym przedsięwzięcia Marynarki Wojennej. Wykorzystywane były do poszukiwania zaginionych na morzu osób, do udzielania wszelkiego rodzaju pomocy innym jednostkom pływającym. Rozpoczynały służbę w składzie 8.Flotylli Obrony Wybrzeża w Świnoujściu, a dokładnie w Komendzie Portu Wojennego w Kołobrzegu. Zabezpieczały środkowe wybrzeże pod względem ratowniczym, w tym m.in. działania 2. Dywizjonu Okrętów Transportowo-Minowych podczas załadunku i wyładunku techniki wojskowej oraz desantu morskiego. Obecnie, wraz z dwoma większymi bliźniakami są w składzie Dywizjonu Okrętów Wsparcia 3. Flotylli Okrętów w Gdyni. Jednostki te są przystosowane do współpracy i koordynacji akcji ze śmigłowcami wojskowych i cywilnych służb ratowniczych. Należy podkreślić, że ich załogi przygotowane są nie tylko do samodzielnych akcji ratowniczych, ale także do współdziałania z cywilnymi służbami ratownictwa (SAR). Świadczy o tym m.in. uczestnictwo w międzynarodowych ćwiczeniach „Baltic Sarex” w okolicach Bornholmu, z udziałem znacznych sił państw nadbałtyckich, zarówno sił morskich, jak i cywilnych służb ratowniczych. Pierwszym dowodzi kpt. mar. Michał Czerwiak, a drugim kpt. mar. Wojciech Jando.