NABÓJ 7,62 x 54 mm R
7,62 × 54 mm R – nabój karabinowy opracowany w latach 80. XIX wieku w ZSRR.
Nabój 7,62 × 54 mm R został przyjęty do uzbrojenia w 1891 roku wraz z karabinem wz. 1891. Choć były już wówczas znane naboje bez kryzy wystającej, ze względu na niski poziom rosyjskiego przemysłu zdecydowano się na przyjęcie naboju z kryzą wystającą, broń zasilana taką amunicją ma bardziej skomplikowaną konstrukcję, ale może być produkowana z większymi tolerancjami.
Po II wojnie światowej nabój 7,62 × 54 mm R stał się przepisowym nabojem karabinowym armii państw Układu Warszawskiego. Obecnie obok naboju 7,62 × 51 mm NATO należy do najpowszechniej używanych naboi karabinowych.
----------------
Dane podstawowe:
rodzaj: nabój karabinowy
kaliber: 7,62 mm
średnica pocisku: 7,90 mm
średnica maksymalna szyjki: 8,50 mm
średnica maksymalna stożka przejściowego: 11,47 mm
średnica maksymalna łuski: 12,32 mm
średnica maksymalna kryzy: 14,40 mm
długość łuski: 53,72 mm
długość pocisku: 28,6 mm
długość naboju: 76,7 – 77,2 mm
masa naboju: 20,4 – 25,5 g
masa pocisku: 9,50 – 12,96 g
masa materiału miotającego: 2,9 – 3,2 g
prędkość początkowa pocisku: 780 – 870 m/s
energia początkowa pocisku: 2920 – 4466 J
ciśnienie maksymalne: 300 MPa
-----------------------------------------------------
Wersje
ZSRR/Rosja
LPS – pocisk lekki z rdzeniem stalowym, masa pocisku 9,65 g, prędkość początkowa 870 m/s, oznaczenie: końcówka pocisku pomalowana na srebrno.
D – pocisk ciężki z rdzeniem ołowianym, masa pocisku 11,98 g.
BS-40 – pocisk przeciwpancerno-zapalający ciężki, z rdzeniem wolframowym, masa pocisku 12,11 g, prędkość początkowa 805 m/s, oznaczenie: końcówka pocisku pomalowana na czarno z czerwoną szarfą.
T46 – pocisk smugowy, masa pocisku 9,65 g zasięg smugi – 1000 m, oznaczenie: końcówka pocisku pomalowana na zielono.
BZT – pocisk przeciwpancerno-zapalająco-smugowy z rdzeniem stalowym, masa pocisku 9,2 g.
PZ – pocisk zapalająco-wskaźnikowy, masa pocisku 10,36 g.
7N1 – nabój do karabinów wyborowych, głównie SWD.
Finlandia
D166 – pocisk zwykły, masa pocisku 12,96 g, prędkość początkowa 700 m/s.
D276 – pocisk zapalający.
D277 – pocisk przeciwpancerny.
D278 – pocisk smugowy.
Polska
L – pocisk lekki, oznaczenie: nie posiada, łuska emaliowana.
ŁPS – pocisk lekki z rdzeniem stalowym, masa pocisku 9,65 g, prędkość początkowa 870 m/s, oznaczenie: końcówka pocisku pomalowana na srebrno.
C – pocisk ciężki, oznaczenie: pas na skrzynce żółty, końcówka pocisku żółta.
B-32 – pocisk przeciwpancerno-zapalający, oznaczenie: pas na skrzynce czarno czerwony, końcówka pocisku czarna z czerwoną szarfą.
T46 – pocisk smugowy, oznaczenie: pas na skrzynce zielony; końcówka pocisku pomalowana na zielono.
PZ – pocisk zapalająco-wskaźnikowy, oznaczenie: pas na skrzynce czerwony, końcówka pocisku czerwona.
