DRON SHAHED 131 (Gierań-1)
Shahed 131 – irański uderzeniowy bezzałogowy statek powietrzny o charakterze amunicji krążącej produkowany przez koncern HESA. Używany także przez Rosję pod nazwą Gierań-1.
Historia
Historia rozwoju systemu oficjalnie nie została przez Iran ujawniona. Bezzałogowce odpowiadające konstrukcją Shahedowi 131 zostały po raz pierwszy zademonstrowane w maju 2014 roku na wystawie prezentującej uzbrojenie Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej. Według opracowań, prawdopodobnie korzenie Shaheda sięgają skonstruowanego w latach 80. XX wieku w Republice Południowej Afryki przez Kentron bezzałogowca ARD-10 Lark, który nie został przyjęty na uzbrojenie, lecz jego dokumentacja techniczna w 2004 lub 2005 roku została z nieznanego źródła sprzedana Irańskiej Organizacji Przemysłu Lotniczego, która przekazała ją irańskiemu centrum badawczemu Shahed Aviation Industries Research Center (SAIRC).
Shahed 131 wszedł na służbę w Iranie prawdopodobnie w 2019 roku. Prawdopodobnie był konstrukcją poprzedzającą podobny konstrukcyjnie większy dron Shahed 136. Jesienią 2022 roku drony zostały dostarczone armii rosyjskiej, która użyła ich podczas agresji na Ukrainę. Maszynom nadano rosyjskie oznaczenie Gierań-1 (pol. geranium). Używano ich przynajmniej od października 2022 roku, ale w stosunkowo małej liczbie, mniejszej niż Shahed 136 (Gierń-2). Zimą przede wszystkim były używane do ataków na infrastrukturę energetyczną Ukrainy.
Opis konstrukcji
Shahed 131 jest konstrukcyjnie bardzo zbliżony do większego drona Shahed 136. Duża część komponentów (zarówno mechanicznych, jak i elektronicznych) wykorzystanych do jego budowy jest z nim unifikowana[6]. Dron napędzany jest przez silnik Wankla Serat-1, o pojemności 208 cm³ i mocy 39 KM. Silnik ten jest kopią chińskiego silnika MDR-208, produkowanego przez Beijing Micropilot UAV Control System Ltd. Zaletą w porównaniu z Shahedem 136 jest znacznie cichszy silnik. Shahed 131 jest statkiem powietrznym zbudowanym w układzie delta, jego długość wynosi 2,6 m, a rozpiętość skrzydeł 2,2 m. Na końcach skrzydeł znajdują się nieruchome stateczniki – wizualnie od Shaheda 136 odróżniają go stateczniki wystające tylko ponad skrzydła, a nie ponad i w dół. Dron posiada bardzo prymitywny system naprowadzania, oparty na cywilnym systemie GPS/GLONASS. Shahed 131 może być wyposażony w głowicę bojową o maksymalnej masie 15 kg.
--------------------------------------
Dane podstawowe:
producent: HESA Iran
typ: Bezzałogowy statek powietrzny
lata produkcji: od 2019 roku
napęd: 1 × silnik Wankla Serat-1
moc: 39 KM
rozpiętość: 2,2 m
długość: 2,6 m
masa startowa: 125 kg
masa głowicy bojowej: 15 kg
prędkość przelotowa: 185 km/h
zasięg: 900 km
użytkownicy: Iran, Rosja
---------------------------------------
artykuł - źródło: https://cedd.pl/dron-geran-ile-kosztuje-i-jak-dziala-dane-techniczne/
Dron „Geran” – ile kosztuje i jak działa? Dane techniczne
Drony Geran, znane jako bezzałogowe statki powietrzne z amunicją krążącą, odgrywają kluczową rolę w nowoczesnych technologiach wojskowych. Modele Geran-1 i Geran-2, inspirowane irańskimi Shahed-131 i Shahed-136, wyróżniają się precyzyjnymi zdolnościami samobójczymi oraz rozpoznawczymi, co czyni je istotnym narzędziem w rękach rosyjskich sił zbrojnych.
Dzięki zastosowaniu zaawansowanych systemów nawigacyjnych i komunikacyjnych, drony te efektywnie przeprowadzają ataki samobójcze i strategiczne rozpoznanie, zwiększając skuteczność operacji wojskowych. Wprowadzenie modelu Gerbera podkreśla wszechstronność dronów Geran w misjach taktycznych, łącząc ekonomię z elastycznością działania.
Kluczowe informacje
Drony Geran (Geran-1, Geran-2, Gerbera) to rosyjskie wersje irańskich Shahed-131 i Shahed-136, zaliczane do amunicji krążącej.
Wykorzystywane są do ataków samobójczych (kamikadze) oraz rozpoznania strategicznego.
Geran-2 ma ok. 3,5 m długości, 2,5 m rozpiętości skrzydeł, masę ok. 200 kg i zasięg od 900 do 2500 km.
Rosja stosuje je masowo, aby przeciążać systemy obrony powietrznej przeciwnika niskim kosztem.
Wariant Gerbera to tańsza wersja przeznaczona do celów pozoracyjnych i rozpoznawczych.
Produkcja odbywa się m.in. w Specjalnej Strefie Ekonomicznej Alabuga na licencji, co pozwala Rosji uniezależniać się od dostaw z Iranu.
Definicja drona Geran jako bezzałogowego statku powietrznego z amunicją krążącą
Dron Geran to doskonały przykład nowoczesnych rozwiązań w technologii wojskowej, zaliczany do kategorii bezzałogowych statków powietrznych, które wykorzystują amunicję krążącą. Jego konstrukcja inspirowana jest irańskimi modelami Shahed-136 oraz Shahed-131. Dzięki tym inspiracjom, Geran potrafi realizować zarówno zadania samobójcze, jak i rozpoznawcze. Zaprojektowany z myślą o rosyjskich siłach zbrojnych, ten dron wyróżnia się nowoczesnymi systemami nawigacyjnymi oraz komunikacyjnymi, które zapewniają precyzyjne przeprowadzenie operacji.
W odróżnieniu od klasycznych dronów bojowych, amunicja krążąca, taka jak Geran, łączy cechy:
tradycyjnego pocisku,
bezzałogowca.
Dzięki temu, potrafi unosić się w powietrzu przez dłuższy okres, co daje możliwość precyzyjnego dostosowania czasu ataku do zmieniającej się sytuacji na froncie. Tego typu urządzenia mogą działać w roli kamikadze, co znacząco podnosi ich efektywność podczas ofensywnych operacji. Współczesne konflikty zbrojne coraz bardziej opierają się na technologii, która łączy zdalne sterowanie z niezwykłą precyzją. Drony Geran doskonale wpisują się w ten trend.
Specyfikacje techniczne: wymiary, masa, prędkość i zasięg operacyjny
Specyfikacje techniczne drona Geran, a także jego różnorodne wersje, ukazują jego niezwykłe możliwości operacyjne. Model Geran-2 mierzy około 3,5 metra długości, a jego rozpiętość skrzydeł wynosi 2,5 metra, co zapewnia mu stabilność w locie. Całkowita masa drona to około 200 kg, z czego około 50 kg pochłania głowica bojowa. Taka konstrukcja zdecydowanie sprzyja skutecznemu przeprowadzaniu misji wojennych.
Geran-2 charakteryzuje się imponującą prędkością, która może przekraczać 185 km/h, co sprawia, że jest trudnym celem dla wrogich systemów obrony. W zależności od wersji i modyfikacji, jego operacyjny zasięg wynosi:
900 km, 2500 km.
Taki zasięg czyni go wszechstronnym narzędziem w konflikcie zbrojnym. Możliwość efektywnego pokonywania dużych dystansów umożliwia realizowanie zarówno misji ofensywnych, jak i działań rozpoznawczych, co z kolei ma ogromny wpływ na rozwój nowoczesnych strategii militarnych.
Modele i warianty: Geran-1, Geran-2 oraz model Gerbera
Geran-1 to kompaktowy dron, inspirowany irańskim Shahed-131,
jego niewielkie rozmiary i lekka konstrukcja sprawiają, że doskonale nadaje się do misji wymagających dyskrecji oraz zwinności,
idealnie sprawdza się tam, gdzie kamuflaż oraz szybka reakcja są kluczowe.
Geran-2 powstał na bazie modelu Shahed-136,
zdobył reputację wyjątkowo skutecznego narzędzia w atakach samobójczych,
jego zaawansowane parametry, takie jak zwiększony zasięg i większa masa bojowa, czynią go istotnym elementem w ofensywnych strategiach wojskowych,
stosowanie Geran-2 w operacjach bojowych znacząco podnosi efektywność działań,
przyczyniając się do sukcesów w większych misjach.
Model Gerbera to uproszczona i finansowo przystępna wersja,
stworzona do działań mających na celu wprowadzanie w błąd oraz rozpoznanie,
głównym zamiarem jego zastosowania jest dezorientacja przeciwnika,
co wspiera siły ofensywne w realizacji wyznaczonych celów,
ten dron doskonale sprawdzi się w sytuacjach, w których kluczowe stają się niskie koszty i operacyjna elastyczność.
Dzięki tej różnorodności, rodzina dronów Geran oferuje kompleksowe rozwiązania, precyzyjnie dostosowane do złożonych wymagań współczesnych działań militarnych. Ich różnorodne specyfikacje pozwalają na optymalną adaptację narzędzi do konkretnych zastosowań, sprawiając, że są one nieodzownym elementem nowoczesnego pola walki.
Zastosowanie taktyczne: ataki samobójcze, dron kamikadze i rozpoznanie strategiczne
Drony Geran zajmują kluczowe miejsce w dzisiejszych operacjach wojskowych, łącząc funkcje ataków samobójczych, zadań kamikadze oraz zaawansowanego rozpoznania. Te kamikadze skutecznie przełamują linie obrony przeciwnika, co podkreśla ich istotność w złożonych działaniach militarnych.
Wyposażone w nowoczesną technologię transmisji danych oraz łączność satelitarną, drony te umożliwiają precyzyjne określanie celów. Umiejętność dostosowywania strategii bojowych w zmieniających się warunkach pola bitwy jest niezwykle cenna. Dzięki temu, Geran stają się uniwersalnymi narzędziami, które wpływają na:
wzrost efektywności operacyjnej,
nowe perspektywy w zakresie współczesnych strategii wojskowych,
lepsze skoordynowanie działań w trakcie misji.
Wpływ dronów Geran na siły zbrojne Rosji
Drony Geran znacznie podnoszą efektywność operacyjną rosyjskich sił zbrojnych. Dzięki zdolności do przeprowadzania masowych ataków i działania w grupach, potrafią skutecznie przeciążać systemy obronne wroga. Co więcej, ich zintegrowane systemy nawigacji, transmisji wideo i komunikacji sprawiają, że stają się one niezwykle efektywnym narzędziem w ramach współczesnych taktyk wojennych.
Rosja koncentruje się na osłabianiu zasobów obronnych swoich przeciwników, a niski koszt jednostkowy dronów Geran pozwala na szybkie i elastyczne reagowanie na różnorodne zagrożenia. Taka strategia znacząco zwiększa przewagę w działaniach militarnych.
Proces produkcji i licencja na produkcję w specjalnej strefie ekonomicznej
Produkcja dronów Geran odbywa się w specjalnych strefach ekonomicznych, takich jak Specjalna Strefa Ekonomiczna Alabuga. Ważnym krokiem w tym procesie jest uzyskanie licencji na masową produkcję modelu Geran-2, co pozwala na integrację lokalnych komponentów oraz zaawansowanej technologii z importem z zagranicy.
Takie licencjonowanie produkcji sprzyja realizacji kluczowych operacji wojskowych i wspiera rozwój nowych modeli dronów. Co więcej, dzięki tym działaniom Rosja staje się mniej uzależniona od zewnętrznych dostawców, co zwiększa efektywność militarnych działań, zapewniając ciągły dostęp do nowoczesnych rozwiązań technologicznych.
